یکی از نفرت انگیز ترین چیزها برای من، اینست که در موقعیت دفاع قرار بگیرم. علی الخصوص هنگامی که پای یک امر شخصی مانند عقیده در میان باشد. البته، عقیده و افکار هر کسی برای خودش محترم است اما هنگامی که اندیشه افراد در اعمالشان تبلور می یابد. نباید نافی حقوق ديگران یا حریم جامعه باشد.
در جامعه امروز ما، چنان معامله اي با مذهب شده است كه گاهي مواقع، فرد مذهبي به ناچاردر مقام دفاع قرار مي گيرد. البته اين دفاع هميشه در برابر ضد مذهبي ها نيست كه چه بسا، زخمهايي كه متحجرين مذهبي و خرافه پرستان بر پيكر مذهب ميزنند، بسيار كاري تر است. من قبلا اشاره كرده ام كه عدم شفافيت و به عبارت ديگر چند چهرگي، مشخصه بارز فرهنگ ايراني شده است اما ظاهرا درايران امروز، رفتار غير مذهبي يا ستيز با مذهب به نوعي"مد" بدل شده است. كه متاسفانه عملكرد سياست ورزان مدعي مذهب و خواب سنگين متوليان مذهبي بدان دامن زده است. جالب اينكه بسياري از اين منتقدين در صورت ايجاب منافعشان، جا نماز آب مي كشند و پاي علم خرافه پرستان سينه مي زنند. اينگونه است كه به عنوان مثال در اين جامعه هم خانمهاي محجبه معذبند و هم مكشوفه ها.
توضيح اينكه انديشه مذهبي براي من، نه شريعت يا اطوار و ظواهر مذهبي كه اساس تفكر مذهبي در قالب اصل" پذيرفتن هر آنچه براي خود، براي ديگران و نپذيرفتن آنچه براي خود، براي ديگران است". هر چند كه هر مذهبي اگر به لباس زيبايي ملبس شود، چهره جذابتري خواهد يافت.
پ.ن: اين روزها احساس مسلولي را دارم كه هر روز نفس كشيدن برايش سخت تر مي شود. شايد لازم است كمي خون بالا بيايد تا هواي تازه در ريه هاي خسته جانشين شود.